Zoeken  Home  Contact
Stichting Trésor Utrecht


vorige
nummer volgende 
nummer

nummer 14, december 2004

Inhoud

inhoudsopgave

Van de redactie


Op de dikke stam van deze liaan groeien allerlei mossoorten. Foto: Foto Natura
In dit nummer leest u uitgebreid over het onderzoek dat begin dit jaar in het reservaat is uitgevoerd. Dit keer was het doel de enige jaren geleden ontdekte, en nog niet onderzochte, kreekdalen op de hellingen van de Montagne Trésor. Hierbij werd een voor het Trésor Natuurreservaat geheel nieuwe habitat ontdekt. In het eerste artikel van de hand van Renske Ek leest u hierover meer. Bas van de Riet, tijdens de vorige expeditie nog student, is deze keer meegegaan als onderzoeksassistent. Hij vertelt vooral hoe het voelt om in het regenwoud te werken.
Aart de Lang, bestuurslid van de stichting Trésor, staat stil bij het komend jubileum van Trésor en de volgende donateursdag. Hij geeft enige suggesties voor u als donateur om waar mogelijk een actieve rol te spelen. Het Trésor-project is immers ook een stukje van u.
Nadat in het vorige nummer de nieuwe conservator van het Trésor Natuurreservaat kort werd ge´ntroduceerd, wordt deze nu door de secretaris, Vijko Lukkien, uitgebreider voorgesteld. Het is een hele uitdaging om Joep Moonen te vervangen, maar in Olivier Tostain heeft het bestuur wel een zeer deskundig persoon aangetrokken. Tenslotte neemt Renske Ek in het laatste artikel de plant onder de loep die model heeft gestaan voor het logo van Trésor.


inhoudsopgave

Nieuwe habitat gevonden
tijdens expeditie naar Trésor

Renske Ek, botanicus


Representatie van het bovendeel van het Trésor Reservaat, met o.a. de kreekdalen (1-4), de locatie van het Carbet (donker vierkant) en de locatie van het Zwani Zwamp (ZS, zie tekst)

Van links naar rechts: Renske Ek, Bas van de Riet en Florian Hartmann. Foto: Renske Ek

Het Carbet d'Acceuil. Foto: Renske Ek

De drie hangmatten op een rijtje. Foto: Bas vd Riet

Onze huisgenoot: Hyla Boans. Foto: Bas vd Riet
Afgelopen voorjaar is in het kader van het beter in kaart brengen van de verschillende vegetatietypen in het Trésor Reservaat, een vierde botanische inventarisatie uitgevoerd. Deze inventarisatie heeft specifiek gekeken naar de vier diep uitgesneden kreekdalen op de helling van Montagne de Kaw. Verder is er elders in Trésor een kort bezoek gebracht aan de andere vegetatietypen. De inventarisatie is uitgevoerd door Renske Ek (plantendeskundige), Florian Hartmann (mossendeskundige) met assistentie van Bas van de Riet (grassendeskundige).

Ook dit jaar heeft het Zwani Spelt fonds, tezamen met WWF-NL, fondsen beschikbaar gesteld om verder onderzoek te doen naar de botanische diversiteit en rijkdom van het Trésor Reservaat. In samenspraak met de Stichting Trésor werd besloten om dit keer te gaan kijken in de diep uitgesneden kreekdalen die aanwezig zijn op de berghelling in het Reservaat. Gebruik makend van satellietbeelden en topografische kaarten bleken er vier samengestelde kreekdalen te zijn.
De kreekdalen vormen de natste delen van Trésor. In de regentijd bevinden zich hierin wildstromende kreken met bruisende watervalletjes. Indien het een aantal dagen niet zo hard geregend heeft, veranderen deze in rustig kabbelende kreken. In de kreekdalen komen veel epifyten voor, planten die op bomen groeien, voor. Daarnaast komt er op de rotsblokken die in de kreken liggen een speciale plantengemeenschap voor, die van de lithofyten. Lithofyten zijn planten die direct op de kale rots groeien. Beide plantengroepen, epifyten en lithofyten, komen vooral voor op plekken met een hoge luchtvochtigheid. Bovendien zijn er veel kruiden en kleine struiken in de ondergroei aanwezig én veel mossen. Vandaar dat we verwachtten andere planten aan te treffen in dit natste deel van het Trésor Reservaat dan welke tot nu toe zijn gevonden. Gezien de verwachtingen werd er besloten om een mossendeskundige mee te vragen. Deze laatste werd gevonden in Florian Hartmann, een Duitse student van Prof. Rob Gradstein, vroeger werkzaam bij het Utrechts Herbarium, nu hoogleraar in G÷ttingen. Verder werd Bas van de Riet, grassendeskundige en ook deel van het expeditieteam van verleden jaar, bereid gevonden om mee te gaan als onderzoeksassistent. Hiermee was het expeditieteam compleet.
Het volledige rapport over de expeditie is eind juni verschenen (in het Engels en Frans)¹. In dit artikel in het Trésor Nieuws wil ik u wat meer vertellen over onze ervaringen tijdens de veldwerkperiode.
Voor de gang van zaken rond het verzamelen van planten tijdens een expeditie wil ik u graag verwijzen naar het artikel in het aprilnummer van Trésor Nieuws 'Een levendig Herbarium'. Dit geeft een zeer gedetailleerd beeld hoe het verzamelen van de planten in zijn werk gaat.

Wonen in het bos
Tijdens ons veldwerk van 23 februari tot 29 maart 2004 woonden we in het Carbet d'Acceuil, het houten entreegebouw bij de ingang van het reservaat. Uitgerust met een douche aan het waterreservoir, een toilet en met een heuse keuken met fornuis! Nadat we verleden jaar, bij het onderzoek naar de savannes, in een boskampje hadden gebivakkeerd, voelde het wonen in het bos als weelde...
Dit keer dus niet nog 1½ uur lopen met al je materiaal en alle voorraden op je nek, maar met de bus van Joep Moonen alles tot aan onze uitvalsbasis gebracht. Wat een luxe! In het Carbet waren al haken aanwezig, en we konden onze hangmatten met muskietennetten direct bevestigen. Wel was het zaak om al onze spullen elke dag weer netjes weg te bergen in het kantoortje van de opzichter, want het Carbet moest natuurlijk overdag dienen om gasten te ontvangen. Na een eerste week relatief droog weer werd het erg regenachtig. Veel avonden kwam al vroeg de mist opzetten en waaiden er mistflarden door het Carbet. We waren maar wat blij met onze dekentjes en slaapzakken!

Planten verzamelen. Foto: Renske Ek

De douche achter het Carbet. Foto: Bas vd Riet
Gelijk de eerste avond weerklonk er in het donker een diep 'wra, wra, wra...'. Na wat zoeken vonden we de bron van het geluid; op de rand van de veranda zat een heel grote boomkikker, een Hyla boans, zijn lokroep de omgeving in te sturen. Alledrie renden we naar ons fototoestel en we hebben heel wat afgeflitst. Al snel bleek echter dat het dier, samen met twee soortgenoten, het Carbet tot zijn bezit had verklaard en wij huisgenoten waren. Iedere avond werden we vergast op een luid concert, meestal tot een uur of tien 's avonds, maar één keer zelfs de ganse nacht. Soms ook werden we uit onze slaap gewekt doordat één van de drie met een luide klap op de houten vloer of wand sprong, de kaarsenstandaard van de tafel omstootte, of tegen de pannen in de keuken aansprong. De aangelokte vrouwtjes legden hun eitjes in de watertank (resoneert ook erg goed!), in het kleine plasje douchewater achter het huis en één keer zelfs op het metalen randje onder de douchekop (zie ook foto).


Kwartsietlaag. Foto: Renske Ek

Laterietlaag. Foto: Renske Ek

Bas aan het klauteren. Foto: Renske Ek
Veldwerk
In eerste instantie zijn we de vier kreekdalen gaan verkennen. Al snel werd duidelijk dat ze alle vier een zelfde opbouw vertoonden, maar ook dat ze elk wel iets specifieks hadden. Voor het gemak van het onderzoek hebben we de kreken 1-4 genummerd, van west naar oost. Het bijzondere van de kreekdalen is dat je daarmee de geologische geschiedenis van het gebied doorsnijdt. Aan de top van het gebergte is een dikke, ondoorlaatbare laag lateriet (harde ijzerhoudende grond) aanwezig. De kreken hebben hun bron net boven deze laag. Soms zakt het water in de grond tot aan deze ondoorlaatbare laag en ontspringt de kreek als een bron, soms is de bovenlaag van de grond erboven ook al hard en ontstaan er kleine stroompjes. Op de harde laterietlaag is er sprake van kleine watervalletjes.
Daarna komt er een zachter bodemtype waarin de kreek diep in is uitgesleten. De kreekdalen zijn hier diep V-vormig en erg donker. Langs de kreek liggen hier en daar lateriet-rotsblokken. Door het donkere lichtklimaat was het erg moeilijk om van dit deel goede foto's te maken. Zo'n 100 - 125 meter lager bevindt zich dan een laag met harde kwartsiet-rotsblokken. Deze rotsblokken zijn grote verweerde delen van het moedermateriaal, aanwezig onder de Montagne de Kaw. Ook hier ontstaan watervallen, in een aantal gevallen zeer spectaculaire! Na dit deel gaan de kreken meanderen (slingeren) en wordt het dal steeds meer U-vormig. Voordat de kreken de hoofdkreek van het gebied bereiken, Crique Favard, is er echter nog een deel met watervallen. Dit gebied bevindt zich aan de voet van de berg, daar waar de rotsblokken (lateriet en kwartsiet) opgestapeld liggen die de kreek in haar geschiedenis al naar beneden getransporteerd heeft.
Uiteindelijk verzamelen alle vier de kreken zich in Crique Favard. De punten van samenstromen komen echter niet geheel overeen met de topografische kaart van het gebied.
Voor de vier kreken hebben we op alle verschillende niveaus (top - laterietlaag - tussenlaag 1 - kwartsietlaag - tussenlaag 2 - depositielaag - tussenlaag 3 - samenkomst Crique Favard) de vegetatie opgenomen. Bas en ik deden dan samen de bloemplanten en Florian bekeek alle mossen. Maar hoe zag dat er dan in de dagelijkse praktijk uit? Om de verschillende kreken helemaal te bekijken hebben we één van de paden van het Reservaat gebruikt. Dit pad kruiste kreek 1 en kreek 2 en deze hebben we dus eerst naar boven en daarna naar beneden helemaal gevolgd. Kreek 3 hebben we van boven gevolgd en kreek 4 ook, waarna we via het hoofdpad van het Reservaat konden terugkeren naar het Carbet. Dit hield dus in glibberen over steile hellingen, klimmen over en op rotsblokken, balanceren over omgevallen bomen. Vooral kreek 4, de langste van allemaal, vroeg van ons op de laatste dag een wandel- en klautertocht van meer dan 9 uur. Vrij intensief veldwerk, maar zeer afwisselend, na iedere bocht van de kreek was het weer een verrassing wat we zouden aantreffen. We hebben dan ook veel fraais gezien.

Speciale momenten, spectaculaire landschappen en waarnemingen
Een van de meest spectaculaire vondsten was het vinden van een nieuwe habitat voor Trésor; een komvormige vallei, tussen kreek 3 en 4. Deze komvormige vallei staat helemaal onder water, en aan de planten te zien die er groeien, is dat permanent het geval. De kom is zo'n 70-80 m in diameter. De dag van de vondst regende het erg en konden we niet zo goed rondkijken. Op onze laatste dag zijn we echter terug gegaan met Joep Moonen, toen nog de conservator van het gebied.

Zwani Zwamp, met daarin een Pterocarpus officinalis. Foto: Bas vd Riet.
Bij die gelegenheid hadden we de tijd om wat uitgebreider rond te kijken. We vonden er kikkervisjes van Phyllomedusa vaillantii en Joep speculeerde dat dit zwampje een geschikte plek zou kunnen zijn voor een kaaimannetje. Tevens zou een dergelijke altijd natte plek, verstopt op de helling, een goede plek zijn voor grotere zoogdieren. Opvallend was in ieder geval dat vlak bij de uitstroomplek van het zwampje veel aangevreten vruchten van Moutabea guianensis (een favoriet voor apen en agouti's) werden gevonden. Om een beeld te krijgen van de dierenwereld rond het zwampje is het echter nodig om een tijdje 's nachts te observeren. Misschien een leuk toekomstig studenten- onderwerp? Uit erkentelijkheid hebben we voorgesteld om dit zwampje het Zwani Zwamp te noemen.

Heliconius aoede. Foto: Bas vd Riet

Boshonden op de weg voor het Carbet. Foto: Bas vd Riet
Een ander spectaculair moment ontstond toen Bas en ik langs de weg stonden, aan de overkant van het Carbet. Bas was wederom aan het pogen om met veel geduld een foto te maken van de Heliconius aoede vlinders die op de Heliconia bihai bloemen afkwamen. Terwijl we daar stonden kwam er een paca (Agouti paca) uit het bos rennen, deze stak de weg over, om (net als de dag ervoor) naast het Carbet in het Reservaat te verdwijnen. We stonden elkaar net verbaasd aan te kijken, want paca's zijn normalerwijze 's nachts actief, toen er vervolgens 3 boshonden (Speothus venaticus) verschenen die de achtervolging hadden ingezet. Een van de drie kreeg ons in de gaten en maakte een waarschuwingsgeluid. Stokstijf bleven zij en wij staan. Snel Bas, doe iets! Langzaam liep Bas op ze af, ze bleven staan alsof ze zeggen wilden 'Had je wat?!'. Maak nou een foto! En jawel, het is gelukt. Voor de eerste keer gesignaleerd bij Trésor, voor de eerste keer waargenomen door Bas en mij, en voor Joep ook de eerste keer in Frans Guyana.
Tja, verder waren er voor ons ook veel spectaculaire momenten met het vinden van fraaie of nieuwe plantensoorten, maar daar zal ik u niet mee vervelen. Rest me om te zeggen dat we erg hebben genoten van ons verblijf in het Trésor Reservaat; dat Florian zo enthousiast is geworden tijdens zijn eerste bezoek aan de tropen dat hij op zoek gaat naar nieuwe mogelijkheden om onderzoek te kunnen doen in de tropen én dat Bas en ik hopen dat we nog een keer de mogelijkheid zullen krijgen om onderzoek te doen in het fascinerende Trésor Reservaat.

¹ Delen hiervan komen waarschijnlijk op de internetpagina beschikbaar.


inhoudsopgave

Ervaringen van een student in Trésor?

Bas van de Riet, onderzoeksassistent


Hier poseer ik bij een van de watervallen. De planten op de rotsen zijn het onderzoeksobject van deze expeditie. Foto: Bas vd Riet

Een kleine 'miezepieter' van de savanne die we dit jaar op naam konden brengen: Abolboda americana. Foto: Bas vd Riet

Deze Boa constrictor, een juveniel (jong dier), verbleef een paar dagen onder het Carbet. Foto: Bas vd Riet

Visueel misschien niet echt bijzonder, maar botanisch des te meer... Trichomanes membranaceum is pas enkele keren verzameld in Frans Guyana. Foto: Bas vd Riet
Dit jaar was de tweede keer dat mij de mogelijkheid werd geboden om mee te gaan met een expeditie naar Trésor. In 2003 hielp ik mee met het onderzoek op de savannen, dit jaar hebben we de kreekdalen onderzocht. Ook voor deze expeditie heb ik me voorbereid op het determineren van planten van één specifieke familie: de Melastomataceae. De familie heeft uniforme kenmerken en is dus gemakkelijk te herkennen (Tibouchina, een kuipplant met donkerpaarse bloemen en fluweelzachte bladen behoort tot deze familie). Maar wanneer het aankomt op het bepalen van de soort is het een enorm karwei, omdat alle soorten zo erg op elkaar lijken. Daarbij komt nog dat de familie heel veel voorkomt in natte gebieden, zoals de Montagnes de Kaw. Dit jaar was het puzzelen om de collecties op naam te krijgen en nog steeds zijn er enkele waar we niet uit zijn. Daarentegen hebben we wel twee collecties van vorig jaar op naam kunnen brengen, die tot nu toe door ons werden aangeduid als 'mystery-plants'. Tijdens een bezoek aan de savannes dit jaar vond Renske een klein groen sprietje met een blauw bloempje eraan. Zonder bloem zou je het een grasachtige noemen, maar met bloem was het onmiskenbaar Abolboda americana van de familie Xyridaceae. Een ander klein plantje dat we vorig jaar zonder bloemen gevonden hadden, kwam ik in het herbarium tegen als een soort behorend tot de Melastomataceae.
Ook dit jaar was het weer 'de mooiste ervaring' om in Trésor te zijn en daar te werken. Zeker wanneer je je een weg moet banen dwars door het bos heen. Zonder paden, op het kompas lopend, de kreken volgend, over boomstammen klauterend om watervallen te trotseren, dan is dat echt een avontuur. Het geeft ook het gevoel dat je ieder moment iets nieuws kan ontdekken? een jaguar, een slang of een interessante plant. Jaguars hebben we helaas niet gezien, en slangen een enkele keer, zoals een Koraalslang en een Boa constrictor!!! Deze laatste woonde een tijdje onder het Carbet. Qua planten hebben we heel interessante soorten gevonden: een paar kleine, onooglijke groene flapjes op een rotsblok in de kreek bleken slechts een paar keer in Frans Guyana te zijn verzameld. Het was Trichomanes membranaceum, een varentje. Zo blijkt dat je altijd je ogen moet openhouden en niet alleen moet zoeken naar grote kleurrijke bloemen?
Ook twee soorten Napeanthus (verwanten van het Kaaps viooltje) bleken bijzondere vondsten. Beide groeiden uitsluitend op de rotsblokken in de kreken en de steile oevers.

Naast het avontuurlijke, is ook de sociale kant van zo'n expeditie een grote ervaring. Op het moment dat je 'in het veld' zit ben je op elkaar aangewezen, maar zit je ook met elkaar opgescheept. Soms zijn er dan momenten dat je je privacy mist en de ander zou willen wegwensen. Dan zet je de walkman op om je af te zonderen of maakt een klein blokje om. Ik heb maar weinig van dit soort momenten meegemaakt en dat is denk ik een teken dat het dit jaar weer een kei van een team is geweest. We hebben met z'n drieën enorm veel plezier gehad en hele mooie dingen gezien. Florian en ik deelden de passie van het fotograferen van de meest enge of rare beesten en met Renske was het een feest om te botaniseren. Het teamwork geeft je een heel goed gevoel. Na terugkomst in Nederland mis je de eerste dagen de anderen om je heen en merk je pas echt hoezeer je op elkaar ingespeeld bent geraakt.

Florian en ik deden een wedstrijdje wie de engste spinnen kon fotograferen. Ik vond deze langs het botanisch trail op de grond. Ik dacht eerst dat het een bloempje was dus ik pakte het op, maar het bleek een vlezige spin te zijn!! Foto: Bas vd Riet



inhoudsopgave

Samen het derde lustrum in!

Aart de Lang, bestuurslid

In 2005 vieren we het feit dat we 10 jaar bestaan. Daarmee zijn we een stichting die zijn bestaansrecht bewezen heeft. En we zijn niet van plan deze mijlpaal ongemerkt te laten passeren. U hoort er binnenkort meer over. Maar u bent in elk geval uitgenodigd voor onze jubileumbijeenkomst op zondag 5 juni 2005. Over de plaats waar we ons feest houden en de inhoud van het programma hoort u ook binnenkort meer.

We hebben in die tien jaar heel veel bereikt, maar we zijn er nog niet! Donateurs vragen ons vaak om suggesties om meer te doen voor de Stichting. Welnu, er zijn een aantal mogelijkheden:

1. Donateur wordt medewerker!
Als u tijd en energie heeft en wellicht een bepaalde vaardigheid, kunt u ons daarmee zeker helpen. Zo kan de beheerder van onze website (www.tresorrainforest.org) nog wel wat hulp gebruiken. En zo is er nog veel meer te doen!

2. Geef eens een vierkante meter cadeau!
Enkele enthousiaste donateurs geven bij huwelijken, jubilea en andere verjaardagen een vierkante meter regenwoud cadeau, compleet met een fraai certificaat. En dit wordt als natuurlijk alternatief voor de obligate fles wijn of het bloemetje heel vaak bijzonder gewaardeerd. Er is zelfs een donateur die alle klasgenoten van haar kind een vierkante meter cadeau heeft gegeven!

3. Enthousiasmeer familie, buren en vrienden!
Misschien kunt u uw enthousiasme laten overslaan op familieleden, vrienden en bekenden. Wijs hen op de mogelijkheid donateur te worden, een vierkante meter regenwoud te adopteren en daarmee daadwerkelijk de natuur te beschermen. Bij ons blijft geen geld aan de strijkstok hangen. Elke euro wordt goed besteed. De bestuursleden van de Stichting ontvangen geen salaris of onkostenvergoeding; het is allemaal vrijwilligerswerk, maar het wordt wel, in eigen tijd!, verricht door goed opgeleide experts, ieder op zijn/haar eigen terrein.

4. Schakel de school in!
Zit u in een schoolbestuur, misschien vindt u het dan een goed idee een stukje natuur-educatie in Frans Guyana te ondersteunen. Er zijn scholen die ons natuur-educatieproject in het Trésorgebied steunen door een bijdrage te schenken om de kinderen van scholen in Cayenne met een busje bij het reservaat te brengen voor een rondleiding. Zo kan er een leuke band ontstaan tussen kinderen in Zuid-Amerika en kinderen op de school van uw eigen kind.

5. Duurzaam relatiegeschenk!
Bekleedt u een verantwoordelijke functie bij een bedrijf? Waarom zou u niet de suggestie doen om uw relaties als relatiegeschenk dit jaar een vierkante meter regenwoud 'cadeau te doen'? Compleet met certificaat!

U ziet, er zijn heel wat mogelijkheden. Laat ons eens weten of u iets ziet in een of meer van de hierboven genoemde ideeën. En misschien heeft u zelf nog wel een briljant idee! Laat het ons weten. We zijn heel benieuwd.


inhoudsopgave

Nieuwe conservator Olivier Tostain enthousiast aan zijn taak begonnen

Vijko Lukkien, secretaris Stichting Trésor


De president van de Association schildert het toegangshek. Foto: Olivier Tostain

Het houtwerk heeft in het regenwoud veel te lijden. Foto: Olivier Tostain
Olivier Tostain als onze nieuwe conservator van het Trésorreservaat heeft inmiddels zijn eerste halfjaar als opvolger van Joep Moonen achter de rug. Naast de dagelijkse zorg voor ons reservaat heeft hij als een van zijn eerste taken belangrijk bijgedragen aan de nieuwe samenstelling van de Association Trésor. De leden van de Association vormen (geheel op vrijwillige basis) het bestuur ter plaatse in Frans Guyana, dat belast is met het co÷rdineren en uitvoeren van alle werkzaamheden en het onderhouden van de contacten voor ons reservaat. Daarnaast heeft de Association een boswachter in dienst, die dagelijks toezicht houdt en rondleidingen geeft in het Trésorreservaat.

Mede door de aanstelling van Olivier als conservator heeft er een verschuiving van taken plaatsgevonden binnen het bestuur van de Association en zijn nieuwe leden gevraagd hierin zitting te nemen. Het nieuwe bestuur van de Association ziet er als volgt uit: Laurent Garnier is benoemd tot president van de Association en hij wordt bijgestaan door Olivier Tostain als vice-president, Charlotte Briand als secretaris en Olivier Fortune als penningmeester.
Zowel Laurent Garnier als Charlotte Briand zijn beide werkzaam bij bestaande natuurbeschermingsorganisaties in Frans Guyana en Charlotte met name is verbonden aan ons grote buurreservaat: het Kawmoeras.
Als actieve leden van de Association zijn verder benoemd: Nyls de Pracontal en Viviane Thierron, vertegenwoordiger van het WWF in Frans Guyana.
De Association heeft inmiddels een nieuwe boswachter aangesteld, zijn naam is Kevin Pineau.

Het Bestuur van de Stichting Trésor is natuurlijk bijzonder verheugd dat in zo korte tijd zoveel kundige en ervaren mensen bereid zijn gevonden zich in te zetten voor ons reservaat. Wij zien de toekomst dan ook met veel vertrouwen tegemoet. Daarnaast heeft Olivier Tostain op verzoek van het Bestuur van de Stichting een advies geschreven bestaande uit 50 verschillende aandachtspunten die als basis zullen dienen voor het te voeren beleid in de nabije en wat verdere toekomst. Het advies van Olivier heeft betrekking op zeer uiteenlopende zaken, die eigenlijk allemaal van groot belang zijn en die in de volgende categorieën kunnen worden ondergebracht: 'personeel', 'communicatie, educatie en bewustwording', 'wetenschappelijk onderzoek' en 'infrastructurele voorzieningen'.
Over al deze voorstellen zal het Bestuur van de Stichting zich in de eerstvolgende vergadering buigen om op deze wijze samen met de leden van de Association tot een gezamenlijk plan van aanpak te komen voor 2005 en de daaropvolgende jaren.
Initiatieven die reeds zijn genomen zullen worden uitgebouwd. Zoals bijvoorbeeld het verder versterken van de educatieve functie van het reservaat voor schoolklassen en bezoekers door uitbreiding van de informatievoorziening in en rond het entreegebouw en langs de educatieve route door het reservaat.

Even pauzeren tijdens de onderhoudswerkzaamheden. Foto: Olivier Tostain
Van Olivier, een groot vogelliefhebber, mag natuurlijk ook verwacht worden dat er meer aandacht gegeven gaat worden aan de avifauna van het reservaat.
Een leuk detail hierbij is dat hij van plan is om dichtbij het entreegebouw een voederplaats voor kolibries in te richten, zodat de bezoeker van dichtbij deze prachtige vogels kan waarnemen.
Dat Olivier ook een zeer praktisch mens is blijkt wel uit het feit dat hij meteen begonnen is om met vrienden samen het entreegebouw een flinke opknapbeurt te geven en extra voorzieningen te treffen om de voortdurende aanvallen van termieten het hoofd te kunnen bieden.


inhoudsopgave

Anaphyllopsis americana, de plant die model gestaan heeft voor het logo. Foto: Foto Natura

Onder de loep genomen: Anaphyllopsis americana

Renske Ek, botanicus

Anaphyllopsis americana, de logoplant van Trésor, is een fraaie plant uit de familie van de aronskelkachtigen (Araceae). Binnen het Trésor Reservaat wordt de plant vooral gevonden in de stroomvlakte van Crique Favard. De kruidachtige plant wordt tot 1.5 m hoog en meestal bezit een plant maar 1 blad. De bladsteel, langer dan de bladschijf, is prachtig gevlekt in een donker paarsgroen slangenpatroon. Het blad is, als de plant nog jong is, speervormig. Bij oudere exemplaren zijn de bladeren diep ingesneden. De bloeiwijze steekt hier rechtbovenuit, de steel is meestal tot 1.3 meter hoog.
Het meest opvallende aspect van de Anaphyllopsis americana is het gedraaide schutblad van de bloeiwijze (de spatha). Hierin bevindt zich een aarvormige bloeiwijze (de spadix). De kleine groene bloemen zijn twee-slachtig en scheiden een geur af die insecten aantrekt. De plant bloeit vooral in de periode februari tot juli (kleine regentijd tot begin droge tijd).


inhoudsopgave

Kort Nieuws

Trésor Nieuws online
Met ingang van nummer 13 is Trésor Nieuws nu ook te lezen op de website van Trésor (www.tresorrainforest.org).
Dank zij de bereidwillige medewerking van Guus Pfeiffer (website-beheerder) en Eric Augusteijn (elektronische versie nieuwsbrief), was dit mogelijk.
Nu Trésor Nieuws ook op internet beschikbaar is, kunt u meteen genieten van de afbeeldingen in kleur. Dit is voor de papieren versie om kostentechnische redenen niet mogelijk. Als u de link naar de Nederlandse site volgt (er is ook een beperkte Engelstalige variant), vindt u vanzelf de nieuwsbrief.


inhoudsopgave

Colofon

Trésor nieuws
verschijnt 3x per jaar. De papieren versie wordt gratis toegezonden aan de donateurs van de Stichting Trésor

Redactie
Bert van den Wollenberg

Redactie-adres

Postbus
Telefoon
Fax
E-mail

Bankrekening   
80162, 3508 TD Utrecht
030 253 28 76
030 253 51 77
L.J.W.VANDENWOLLENBERG@BIO.UU.NL

78.47.36.618
Betaalt u met Girotel (of de bank-variant)? Gelieve dan uw naam en adres te vermelden.

Vormgeving digitale versie
Eric Augusteijn

Verhuizen
Gaat u verhuizen?
Geef uw adreswijziging schriftelijk of telefonisch door:

Postbus
Telefoon    
80162, 3508 TD Utrecht
030 253 18 26

Informatie over Frans Guyana
Derk de Groot
Stichting Trésor
Ruysdaellaan 51, 3712 AR Huis ter Heide
Telefoon   030 691 47 48
Email  denr.de.groot@worldonline.nl



Contact | Sitemap | Auteurs | Webmaster | ©2006 Stichting Trésor